Welkom op mijn vierde reislog.

Hallo en welkom op mijn reislog naar Andalusië!

Hier zijn de verhalen en foto's van onze reis naar Nerja in Andalusië. .

De reisverhalen zitten op volgorde van datum dus wil je de hele reis lezen, klik dan rechts bovenaan op reisverhalen en begin met 28 april 2012. We zijn een week op vakantie geweest en hebben Gibraltar, Cordoba en Granada bezocht. Tevens in de omgeving van Nerja de nodige uitstapjes gemaakt natuurlijk.

Ik zie je graag terug op mijn reislog en laat gerust af en toe eens een berichtje achter!

Groetjes,

Jolande

Terug naar Malaga

Het zit er weer op, de meivakantie. De kinderen moeten maandag weer naar school helaas... Ik had best nog een week willen blijven maar het is niet anders.

We pakken de laatste spullen in en het is buiten zwaar bewolkt en somber weer. Ik realiseer me dat het in Nederland niet veel beter is, enkel een stuk kouder (19 graden tegen 13 graden in Amsterdam).

Jammer genoeg geen zon vandaag meer gezien. Gelukkig dat we naar huis gaan maar nog even langs het strand wandelen in Malaga was wel leuk geweest. Het heeft een leuke boulevard met haven waar het nu koud, somber en grijs was.

We zijn naar een plaatselijke woonboulevard gereden met veel shops en entertainment (centro commerciale of iets dergelijks vlakbij het vliegveld). Daar hebben we wat gegeten en toen doken de meiden (Maaike en ik) de dichtsbijzijnde outlet in met een walhalla aan kleding- en schoenenzaken. Schoenen vanaf 3 euro en Desigual kleding met 50 tot 70% korting. We genoten echt van die laatste uren terwijl de mannen zich vermaakte in het entertainmentcentrum er naast. Volgens mij gingen ze een soort gamehal met karts in.

Daarna de Touran afgetankt en ingeleverd wat gelukkig allemaal erg vlot ging deze keer. Eenmaal op de luchthaven was het inchecken echt irritant langdurig. Een enorme rij slingerde zich door de vertrekhal voor de twee loketjes van de incheckbalie voor Amsterdam. Het ging keilangzaam en we stonden daar zeker een ruim uur met alle bagage vooruit te schuifelen. Tjonge kan dat niet wat sneller dan heb je nog wat aan je tijd.

Het vliegtuig van Transavia/Sunweb kwam al binnen toen we net door de douane heen waren en een flinke beker caramel machiatto bij Starbucks hadden besteld. Da's koffie die zelfs de kinderen wel lekker vonden. We peuzelden ondertussen de kaneelbroodjes op.

Het inchecken ging vlot en de vlucht ging ook vlot (zo'n twee en half uur terug tegen drie uur en een kwartier heenreis). Daarna landde we in een klappertandend koud Schiphol waar uiteindelijk onze auto gebracht werd door Comfort Parking. Dat was wel prettig. De koffers ingeladen en gelijk doorgereden naar het logeeradres van onze hond bij Joyce.

De hond had ook een strandvakantie gehad in Castricum en omgeving en zich prima vermaakt met drie katjes.

Rond 23 uur rijden we de auto Breda binnen. Het is donker, koud en nat. We zijn blij dat we thuis zijn en duiken al snel in onze lekker luxe bedden en dromen van Andalusië..

De laatste dag rondom Nerja

Aangezien we 5 mei weer terug gaan vliegen houden we vandaag een rustig luier dagje en pakken op ons gemak ons boeltje weer in. De kinderen en wij genieten van het prachtige weer in de wetenschap dat het in Nederland nu een stuk kouder en natter is. Dus we profiteren er nog even van.

In de ochtend bezoeken we Nerja en een aquaduct dat gebouwd is tussen Maro en Nerja. Het bruggenstelsel ziet er wel heel erg nieuw uit en het zal dus wel een opnieuw herbouwd aquaduct zijn. In Nerja nemen we nog een Heladeros en kopen wat souvenirs voor in onze tuin. Ik had de hele week smeedwerk beesten gezien ingelegd met steentjes en kralen en die vind ik zo leuk voor in de tuin als herinnering.

Ook bezoeken we de Donkey Sanctuary of Nerja. Deze ezelopvang wordt door vrijwilligers gedraaid en is gratis te bezoeken. Er zitten niet alleen ezels maar ook paarden, schapen, hangbuikzwijnen, konijntjes en honden. Je kan er voor 2 euro een emmer voer kopen en zelf de beesten voeren, dat is voor de kids wel heel erg leuk om te doen. Je wordt echter wel achterna gezeten door schapen en zwijnen als je dit doet maar dat kan de pret niet drukken.

Ik koop later in de middag bij de Lidl lekker vlees en groentespiezen en besluit de tuinhaard annex BBQ eens aan te steken om buiten te eten. Het is wel wat winderig maar met enige behendigheid stook ik een beperkt een vuurtje in de tuinhaard en de spiezen zijn al snel klaar. Michel maakt binnen de aardappeltjes en rauwkost klaar en we dekken buiten een tafeltje voor vier. Dat was smikkelen. Daarna maken we alle toetjes op die er nog in de koelkast stonden en we doen ons tegoed aan wat er toch nog op moet. De kaneelbroodjes en zak M&Ms duw ik gauw in de handbagage.

Granada; het Alhambra

Al thuis hadden we via internet tickets besteld voor deze dag. Ik had begrepen dat het bezoeken van het Alhambra iets is wat je ruim van te voren moet reserveren vanwege de enorme belangstelling voor dit belangrijke monument uit de Moorse tijd.

Via de Caixa machine was het even puzzelen hoe we de door ons bestelde en betaalde tickets er uit konden krijgen maar het is uiteindelijk gelukt via zo'n machine (een soort geldautomaat) om ze er uit te krijgen in Nerja. Dat was wel spannend want als het niet zou lukken dan hadden we een probleem en zouden we het Alhambra dus niet kunnen bezoeken. Toen we ergens in april via internet boekten waren al kaartjes voor de meivakantie al bijna uitverkocht en was alleen nog voor 3 of 4 mei zo'n 39 kaartjes beschikbaar die snel op gingen. Gelukkig hadden we voor vandaag er dus 4 weten te bemachtigen.

Het Alhambra is een enorm complex van gebouwen uit de Moorse tijd. Het is een fort met allerlei gebouwen en tuinen binnen de fortmuren. Een deel is prachtig gerestaureerd en een deel is nog echt ruine of er liggen enkel nog fundamenten. Ze zijn er wel mee bezig om het op te bouwen en dat doen ze geweldig goed en mooi.

Hieronder volgt de beschrijving uit Wikipedia van het Alhambra:

Het Alhambra ( qasr alhamr - Rode Paleis) is een middeleeuws paleis en fort van de Moorse heersers van het Koninkrijk Granada in Andalusië (Zuid-Spanje). Het bevindt zich op een heuvelachtig plateau aan de zuidoostelijke grens van de stad Granada.

Het uitgebreide complex werd na de verovering van het Koninkrijk Granada in 1492 door de Reyes Católicos als een zeer belangrijke buit gezien. Hun kleinzoon Karel V gaf na zijn bezoek aan Granada in 1526 opdracht tot de bouw van een renaissancistisch paleis midden in het Alhambra, waarvoor een deel van het Alhambra werd afgebroken. Zijn vrouw droeg zorg voor het feit dat hetgeen wat nu rest bestaan bleef.

Vanwege de fijn uitgevoerde islamitische kunst en de zeer grote waarde van de kunstschatten, is het een populaire trekpleister voor kunststudenten in Europa. Binnenin zijn er mooie decoraties die toegeschreven worden aan Yusuf I. Veel kunstschatten van het Alhambra zijn gerestaureerd en zo een goed voorbeeld van Moorse kunst op het Europese vasteland.

Wie het Alhambra wil bezoeken, moet vooral rekening houden met de quota die de UNESCO heeft gesteld qua bezoekersaantallen: per dag mag maar een beperkt aantal bezoekers het Alhambra binnengaan, dus wie op goed geluk een bezoek wil brengen, loopt een groot risico niet toegelaten te worden, en vooraf boeken is verstandig. Evengoed valt er rondom het Alhambra ook veel te zien, want de natuur en omgeving en het bouwwerk aan de buitenkant zijn op zich al de moeite van het bezoek waard, met uitzicht op de Sierra Nevada en de vlakte van Córdoba.

In de tuinen van het Alhambra staat de Parador van Granada, het vroegere klooster van Sint-Franciscus waar oorspronkelijk de katholieke koningen werden begraven. Verder vindt men er het Generalife.

Cordoba; Alcazar de los Reyos

Het volgende bouwwerk waar we op uit gelopen kwamen was een enorm kasteel met prachtige kasteeltuinen. Het toeval wilt dat ik hier iets over gelezen had in het boek van Paulo Coelho de Aleph, wat ik voor mijn verjaardag had gekregen.

Paulo beschrijft daarin een vorig leven als monnik bij de inquisitie in Cordoba. Hij haalt herinneringen op via de Aleph aan gewelven waar hij een jong meisje ter dood laat veroordelen. Dat verhaal kan niet anders dan komen van dit kasteel. Dit was het hoofdkwartier van de inquisitie.

Hieronder volgt een beschrijving:

Het Alcázar de los Reyes Cristianos, oftewel het paleis van de vorsten, werd gebruikt als bescherming en verblijfplaats voor verschillende Katholieke koningen. Het bouwwerk stamt uit de 14e eeuw en kijkt uit over de Guadalquivir. De bouwstijl die gebruikt is heet Mujedar. Dat is een mix van de Islamitische en Christelijke stijlen. De bekendste koningen die hier verbeven waren Isabelle en Ferdinand. Hier hebben zij Columbus ontmoet.

Ook werden er in het Alcázar mensen berecht. Tegenwoordig is het bouwwerk van binnen een museum en worden er indrukwekkende Romeinse mozaïeken tentoongesteld. Rondom het paleis liggen prachtige Arabische tuinen. Bloemen, planten, fruitbomen, waterloopjes, vijvers en fonteinen zorgen voor een prachtig geheel.

Cordoba; in de Mezquita

Vandaag de tweede grote rit, dit keer gaan we het binnenland van Spanje in. Het is een pittige reis met gelukkige goede (snel)wegen door bergachtig gebied. Het is een ruime 400 km rijden (heen en weer) vanuit Nerja, richting Malaga en dan de bergkam over.

Cordoba heeft een aantal imposante gebouwen met een rijke historie. De meest belangrijkste is de Mezquita. Hieronder volgt een beschrijving:

De Mesquita is de kathedraal van het bisdom Cordoba. Het historische centrum van de stad met de kathedraal staat op de Werelderfgoedlijst van de Unesco. Mezquita is Spaans voor moskee. De Mezquita is een uniek architectonisch monument dat zich in het centrum van Córdoba bevindt. . Na de verovering van Córdoba in 711 door de Moren werd vanaf de achtste eeuw een moskee gebouwd die sinds de christelijke herovering van Córdoba in 1236 als de kathedraal van het bisdom Córdoba in gebruik is, gewijd aan de Maria-Tenhemelopneming.

In de loop der eeuwen hebben verschillende verbouwingen plaatsgevonden, zodat tegenwoordig zowel de Moorse als de christelijke invloeden duidelijk herkenbaar zijn. Zowel het grondplan van een traditionele moskee als het Latijnse kruis voor een kathedraal zijn terug te vinden in het gebouw.

Nadat de Moren in de achtste eeuw de gebieden rond Córdoba veroverden, werd de helft van de Visigotische Sint-Vincentiuskerk - onder dreiging van onteigening - verkocht aan de aanwezige moslims. Toen die helft te klein bleek voor de groeiende islamitische bevolking, kochten de moslims ook de andere helft van de kerk, zodat de katholieke gemeenschap genoodzaakt werd de kerk op te geven. Het oorspronkelijke kerkgebouw werd gesloopt en men begon met de bouw van de moskee. Abd el-Rahman I (756-788) liet daarvoor rond 780 de marmeren zuilen van nabijgelegen Romeinse villa's gebruiken. Deze waren echter te klein om de juiste hoogte behalen. Door een tweede boog aan te brengen kon dit alsnog bereikt worden, waaraan de moskee zijn unieke bouw te danken heeft.

In 848 liet Abd el-Rahman II een speciale gebedsruimte aanbrengen, de huidige Capilla de Villaviciosa. Al-Hakam II breidde in 961 de moskee uit, waarbij de mihrab werd aangebracht.

Opmerkelijk is dat deze niet de qibla volgt; in plaats van 112 graden (richting Mekka) heeft men hier 150 graden gehanteerd. De reden is onbekend. Voor de eerste keer werd de gebedsrichting aangegeven met een nis in de muur, wellicht door christelijke of Romeinse beïnvloeding.

De huidige omvang werd in 987 bereikt door de toevoeging van 8 extra beuken door Al-Mansour. Daardoor ging een gedeelte van de symmetrie verloren en verloor de gebedsnis de centrale positie. De Mezquita was eertijds de grootste moskee van Europa, tweede grootste na die van Mekka en had een capaciteit om twintigduizend mensen te herbergen.

Oorspronkelijk stonden er zo'n 1200 zuilen in de gebedsruimte. Karel V gaf in 1523 toestemming aan de bisschop van Córdoba om het geheel om te bouwen tot een kathedraal. Architect Hermán Ruiz ontwierp daarop in het hart van de moskee een kathedraal, waarvoor ongeveer 400 zuilen werden verwijderd. De keizer was ontevreden over het resultaat en zou hebben verzucht bij het zien van de bouw: ‘U hebt iets gebouwd dat u of anderen overal gebouwd hadden kunnen hebben, maar u hebt iets verwoest wat uniek was in de wereld.'

Doordat het bouwen van de kathedraal erg lang duurde, zijn er een aantal verschillende bouwstijlen gebruikt. Daarnaast heeft de kathedraal ook een positieve uitwerking op de constructie: de Mezquita is hierdoor beter bestand tegen een aardbeving.

De kunstenaar Escher was erg geïnspireerd door de Mezquita en dit is in zijn werk terug te vinden.

Bron: Wikipedia

Een dagje Gibraltar

Vandaag onze eerste lange rit van zo'n 400 km (heen en terug). We trekken er een dag op uit en het is werkelijk schitterend weer. We rijden via de Via Mediterano (deels stukken tol die te vermijden zijn door de kustroute te nemen) naar Gibraltar. Na een paar keer tol te hebben betaald, houden we de dure tolweg voor gezien en pakken de prachtige kustroute door de plaatsen Marbella en Estepano. We passeren allerlei bekende badplaatsen zoals Torremolinos en Fuengerola. De steden zijn goed te herkennen aan hun enorme omvang en grote hotels.

De route is prachtig als je langs de kust rijdt. Je kan dan weliswaar niet zo snel rijden (meestal 80) en hebt veel rotondes maar het is wel mooi. De Spanjaarden zijn gek op rotondes. Volgens mij is dat omdat ze hiermee veel verkeerslicht installaties uitsparen. Het is ook wel prettig rijden omdat je als automobilist meer controle/regie hebt dan met stomme stoplichten die voor niets op rood springen.

De natuur op deze route is wisselend. De route loopt langs bergachtige stukken met lage begroeiing en met palmen en andere planten aangeklede wegen. Uiteindelijk komen we bij La Linea aan. Dit is het laatste Spaanse dorp voor Gibraltar.

Vanaf een kuststrook rijd je vervolgens langzaam naar de rots. Ondertussen zie je op het vliegveld (ja Gibraltar heeft een eigen luchthaven), de vliegtuigen opstijgen. Wij parkeerden op Spaans grondgebied net voor de rots omdat er een enorme file stond voor de douane en wij geen zin hadden om het eilandachtige gebied zo op te moeten rijden.

We staken te voet de grens met de UK over want Gibraltar is Brits grondgebied en passeerden al lopend zowel de Spaanse als Britse douane. Al snel deed alles Engels aan. Engelse borden, Engelse telefooncel en heuse Bobbies.

Het grappige is dat zodra je Gibraltar binnen loopt/rijdt, je gelijk het risico loopt dat je moet wachten omdat de plaatselijke landingsbaan in gebruik is. Je staat dan net als bij een treinovergang met spoorbomen te wachten totdat de vliegtuigen opgestegen en geland zijn en dan mag je de landingsbaan oversteken. Die is nog best breed.

Je kan hier in de buurt tickets kopen voor de overtocht naar Tanger Marokko. Het vliegveld is in gebruik voor burgerluchtvaart maar ook door straaljagers zoals wij diverse malen hebben kunnen merken. Vier straaljagers stonden klaar en regelmatig koos er eentje het luchtruim en scheerde rondom de rots om vervolgens ergens heen te verdwijnen en even plotseling weer terug te komen.

Gibraltar zelf bestaat uit een langgerekte stad met allemaal huizen, winkels en restaurants. Daarnaast heb je een enorm uitstekende rots/berg waar je met een kabelbaan omhoog kan. Op de rots zelf leven veel wilde aapjes maar ook in de stad bij de vestingwerken (de casemat) tref je ze aan als je het centrum binnen gaat.

We hebben de kabelbaan niet genomen. Allereerst heb ik hoogtevrees en het was nogal winderig die dag. Daar bovenop zal het wel heel koud en winderig zijn. Daarbij is het nogal prijzig. Je kan een citytour maken voor 25 euro per persoon en dan zie je de stad, de grot en kom je op de rots. Wij kozen voor het centrum, het shoppen en lekker eten in de restaurants. Er wordt met ponden betaald dus je kan beter met je creditcard betalen dat scheelt wisselkoers.

Ze rijden er overigens gewoon rechts en niet links zoals in ander Engels grondgebied. Het is wel apart om te zien dat er Britse auto's zijn met Brits kenteken maar stuur dus gewoon links, net als bij ons.

Op de terugweg hebben we een strandje aan gedaan ergens in de omgeving van Estepona en Marbella. We hadden het hele strand voor onszelf. Dat was ook wel logisch want het was wel winderig en het water is behoorlijk koud. De kinderen wilden perse zwemmen maar dat hielden ze niet zo lang vol. Ik was wel wat verbrand deze dag. De zon is fel en met zo'n windje merk je dat niet.

Nerja en Almunecar

We vieren Koninginnedag niet in Nederland dit jaar. Dat vind ik op zich wel jammer. Ik vind de gezellige drukte en het feestelijke tintje aan die dag altijd wel gezellig. Maar goed, je kan niet alles hebben.

Gelukkig wordt het weer vandaag stukken beter en we staan dan ook op met een zonnetje. Wat ziet het er toch anders uit als het echt zonnig wordt. De zee is azuurblauw en de kinderen willen zo graag nu in het zwembad, dus ik laat ze na het ontbijt maar even een uurtje plonzen, terwijl ik zelf op een ligbed op het terras me in het zonnetje en uit de wind nestel, met de nieuwste Psychologie editie van de Quest. Het boek van Paulo Coelho wat ik had meegenomen heb ik inmiddels al uit.

We besluiten opnieuw Nerja centrum te bezoeken maar nu met mooi weer. Wat een verschil is dat. De palmbomen doen nu recht aan het weer en we genieten van de koele zeewind in het toch wel warme zonnetje. Het Balcon de Europa ziet er schitterend uit nu en we dalen links af naar het meest gefotografeerde strandje. Dit strandje schijn je terug te vinden in heel veel reisgidsen. Het subtropische klimaat hier zo dicht bij de oostkaap van zuid Spanje maakt dat de palmbomen en cactussen weelderig groeien. De natuur is hier prachtig.

De zee is echter nog wat te koud om te zwemmen maar voor pootjebaden is het natuurlijk nooit te koud, aldus Maaike en Kars. Ze rennen enthousiast het strand op en gooien hun schoenen een stuk verder van het vader in het kiezelstrand. De branding is rustig maar het water is echt heel fris.

In de middag besluiten wewat rond te rijden in de omgeving. Ik had in een reisgids over Andalusië gelezen dat het naburige dorp/badplaatsje Almunecar de moeite waar moest zijn. We rijden er naar toe via de prachtig aangelegde Via de Mediterano. Het is een luxe autosnelweg met veel tunnels die abrupt op houdt ergens voorbij Nerja omdat hij nog niet af is. Daar staan grote heiskranen met tonnen stenen en asfaltkorrels.We worden de oude kustroute verder op geleid.

Almunecar is een gezellig plaatsje en we kijken en dwalen er wat rond. Er is zo in het voorseizoen niet zo heel veel te beleven. We besluiten daarom om morgen het eens wat verder op te zoeken en wat echte bezienswaardigheden op te zoeken die ik op mijn verlanglijstje had staan.

De rest van deze dag genieten we we in en rondom Nerja, doen niet veel meer dan slenteren en shoppen of we lezen wat in het zonnetje aan het water van zwembad of zee.

's Avonds rijden we eens bergopwaarts richting het bergdorpje Frigilana. Het ligt daar heel vredig tegen een bergwand aan en lijkt een slaapstadje te zijn. Het stadje ligt dromerig in een warm namiddagzonnetje en het omringende berglandschap is prachtig.